De auto van 2026 wordt minder bepaald door de aandrijflijnen dan door de regelgeving en infrastructuur die de uitrol ervan omkaderen. De Euro 7-norm, het digitale batterijpaspoort en de uitbreiding van het openbare laadnetwerk veranderen tegelijkertijd wat autofabrikanten mogen verkopen, wat kopers kunnen controleren en wat overheden moeten installeren. Deze drie pijlers bepalen de autotrends voor de komende jaren.
Euro 7-norm: wat de regelgeving voor auto-emissies verandert
De Euro 7-norm, die vanaf 29 november 2026 van toepassing wordt op nieuwe personenauto’s en lichte bedrijfswagens, herdefinieert welke emissies worden gecontroleerd. Uitlaatgassen blijven onder de regels vallen, maar de wetgeving voegt twee categorieën toe die tot nu toe buiten beschouwing bleven: deeltjes afkomstig van remmen en banden.
Door slijtage van remblokken en banden komen microdeeltjes vrij die zich verspreiden in de lucht en de bodem. Euro 7 stelt grenswaarden vast voor deze uitstoot, waardoor toeleveranciers de samenstelling van remvoeringen en rubbermengsels opnieuw moeten bekijken. Voor elektrische voertuigen, die door hun batterij vaak zwaarder zijn, wegen deze eisen voor banden nog zwaarder.
De wetgeving stelt ook eisen aan de levensduur van ingebouwde batterijen. Een elektrisch voertuig dat volgens Euro 7 is goedgekeurd, moet gedurende een vastgestelde periode en een bepaald aantal kilometers een bepaald prestatieniveau van de batterij garanderen. Door het marktnieuws te volgen op actualite-voitures.fr, wordt duidelijk hoe sterk deze norm de technische prioriteiten van autofabrikanten verschuift.

Digitaal batterijpaspoort: traceerbaarheid en de tweedehandsmarkt
Vanaf 18 februari 2027 verplicht de Europese batterijverordening voor elke batterij van een elektrisch voertuig een digitaal paspoort dat via een QR-code toegankelijk is. Dit digitale document bevat gegevens over de chemische samenstelling, de oorspronkelijke prestaties en de gezondheidstoestand van de batterij.
Wat staat er in het batterijpaspoort?
- De gedetailleerde chemische samenstelling, inclusief de herkomst van de grondstoffen die in de cellen zijn gebruikt
- De nominale prestaties (capaciteit, interne weerstand), gemeten aan het einde van het productieproces
- De actuele gezondheidstoestand, die de werkelijke degradatie na gebruik weergeeft
Dit systeem verandert de markt voor tweedehands elektrische voertuigen. Kopers van een gebruikte auto kunnen de QR-code scannen en een betrouwbare diagnose van de batterij krijgen, zonder alleen op de verkoper te hoeven vertrouwen. De restwaarde van een elektrisch voertuig hangt rechtstreeks af van het batterijpaspoort.
Voor autofabrikanten brengt het paspoort een traceerbaarheidsplicht voor de hele toeleveringsketen met zich mee. Elke partij kobalt, lithium of nikkel moet worden gedocumenteerd. Deze eis bevoordeelt ketens die hun logistieke tracking al goed hebben georganiseerd en benadeelt partijen die met ondoorzichtige tussenpersonen werken.
Openbaar laadnetwerk: wereldwijde cijfers en lokale realiteit
Volgens het Internationaal Energieagentschap waren er eind 2024 wereldwijd meer dan 5 miljoen openbare laadpunten. Alleen al dat jaar kwamen er ruim 1,3 miljoen laadpunten bij. De groei is snel, maar verhult grote geografische verschillen.
China heeft het grootste aandeel van de geïnstalleerde laadpunten. Europa loopt in, gestimuleerd door nationale wettelijke verplichtingen, maar de dichtheid van laadpunten verschilt nog sterk van land tot land. Landelijke en voorstedelijke gebieden lopen structureel achter op grote steden.
Privé laden en openbaar laden: twee complementaire benaderingen
In het rapport van het IEA wordt gewezen op de centrale rol van privé laden in het dagelijks gebruik. Het merendeel van de laadbeurten vindt thuis of op het werk plaats; openbare laadpunten zijn vooral bedoeld voor lange ritten of voor mensen zonder garage.
Dit onderscheid heeft concrete gevolgen voor de bedrijfsmodellen. Een exploitant van openbare laadpunten kan in woonwijken, waar privé laden de norm is, niet rekenen op een hoge bezettingsgraad. Investeringen richten zich daarom op snelwegen en winkelcentra, waar de verkeersstroom voldoende groot is om rendabiliteit te garanderen.

Solid-statebatterijen: veelbelovende technologie, onzekere planning
Solid-statebatterijen vervangen de vloeibare elektrolyt door een vast materiaal, waardoor de energiedichtheid toeneemt en het brandrisico afneemt. Verschillende autofabrikanten en toeleveranciers hebben werkende prototypes aangekondigd; sommigen verwachten dat de productie tussen 2027 en 2030 van start gaat.
De potentiële winst is aanzienlijk: bij hetzelfde volume kan een solid-statebatterij meer energie opslaan dan een klassieke lithium-ionbatterij. Dat zou een grotere actieradius opleveren zonder het gewicht van het voertuig te verhogen, een factor die rechtstreeks van invloed is op bandenslijtage en energieverbruik.
Grootschalige productie blijft het grootste obstakel. Het is nog niet op industriële schaal aangetoond dat een homogene vaste elektrolyt in serie kan worden geproduceerd tegen kosten die passen bij de automarkt. Momenteel is deze technologie in geen enkel in serie geproduceerd voertuig ingebouwd. Aankondigingen van autofabrikanten moeten met die kanttekening worden gelezen.
De Euro 7-norm, het digitale batterijpaspoort en de uitbreiding van het laadnetwerk scheppen een regelgevend en logistiek kader dat net zo zwaar weegt als technische innovaties voor de toekomst van de auto. De modellen die de komende jaren op de markt komen, zullen eerst aan deze eisen moeten voldoen, voordat ze de technologische beloften waarmaken die op beurzen worden gepresenteerd.



